Ang kwento ng Ibong Adarna ay isang klasikong halimbawa ng epikong bayan ng Pilipinas. Ito ay nagtuturo ng mga mahahalagang aral tulad ng katapangan, pagtutulungan, at pagmamahal sa Diyos.

Sa wakas, si Don Juan ang pumunta sa bundok at nakapagdala ng balahibo ng Adarna. Siya rin ay nakapagbigay ng awit na may himno sa Diyos. Ang ibon ay nagbigay ng kanyang awit at si Don Juan ay nakapagdala ng awit pabalik sa kanyang kapatid.

Sa kanilang paglalakbay, sila ay nakaranas ng maraming mga pagsubok at mga panganib. Sila ay nakakita ng mga nakakatakot na hayop at nakapasa sa mga matutulis na bato at mga makakapal na kagubatan.

Sa kasalukuyan, ang Ibong Adarna ay patuloy na binabasa at pinag-aaralan ng mga Pilipino. Ito ay isang bahagi ng kultura at kasaysayan ng Pilipinas na dapat na ipagpatuloy at ipagmalaki.

Ayon sa kwento, si Don Pedro ay may dalawang kapatid na sina Don Diego at Don Juan. Siya ang pinakamatanda sa kanilang tatlo at siya ang dapat na magmamana ng trono ng Berbanya. Ngunit siya ay may isang malubhang karamdaman na hindi mawawala kahit anong gamot ang ibigay sa kanya.

Nais ni Don Pedro na makuha ang ibon at marinig ang kanyang awit upang siya ay gumaling. Kaya, nagpasiya siya na pumunta sa bundok ng Talaas at hanapin ang ibon. Kasama niya ang kanyang dalawang kapatid na sina Don Diego at Don Juan.